Kahramanın Sonsuz Yolculuğu

• Ayşegül Güngör
• 31 Ocak 2012 Salı
• 861 defa okundu
• Yorum
• Yazdır
• PDF

Yıllar önce Josaph Campell’ın “Kahramanın Sonsuz Yolculuğu” adlı kitabını okurken liderlik ile ilgili en önemli kaynak kitaplardan birini bulduğumun farkında bile değildim. Günümüzde seyrettiğiniz bir çok filmde ve okuduğunuz bir çok kitapta izlerini görebilirsiniz aslında. Yıldız Savaşları’nın yaratıcısı George Lucas, yıldız savaşları serisini yaratırken Campell’ın bu eserinden esinlenmiş. Hatta Campell Lucas’a ilk üçleme çevrilirken mitoloji danışmanlığı yapmış. Bir çoğumuzun bildiği hikaye de Kahraman (Luke Skyewalker) kahraman olmadan önce üzerine yüklenen görevden habersiz bir şekilde sıradan bir insan olarak hayatını sürdürür; bir gün bir bilge gelir ve ona görevini anlatır. Kahraman onun rehberliğinde yoğun bir eğitimden geçerek ve sıkı bir disiplin kazanarak yeni görevine hazırlanır. Bütün bu eğitim ve göreve hazırlanma sırasında kahraman her seferinde kendi yeteneklerini aşmaktadır. Bunun bir benzerini Harry Potter serilerinde de görebiliriz. Kahramanımız aslında büyücü olmayı hiç düşünmemektedir ama seçilmişlerden olduğu için tercih hakkı kendisine bırakılmadan biraz da içinde yaşanılan yaşam koşulları nedeniyle kendini bir anda büyücü okulunda bulur. Orada kendisine Mr. Dumbledore rehberlik etmektedir. Mr. Dumbledore adım adım onun kendi yolunu bulmasını ve geleceğin en iyi büyücüsü olmasını sağlamaya  çalışmaktadır. Çeşitli maceralarla birlikte kimi zaman kazanarak, kimi zaman da büyük tehlikelerle savaşarak Harry Potter yolunu bulmaya çalışır. Yüzüklerin Efendisi'nde de Campell’ın izlerini görmek mümkün. Aragon büyük mücadelelerden ve sınavlardan sonra çeşitli kavimleri birleştirerek kral olmayı başarır. Bütün bu kitapların filmlerin en önemli ortak özelliği, kahramanın kendini ve yeteneklerini keşfetme süreci ile başlaması ve bir rehber eşliğinde kendini ve yeteneklerini keşfetmesi, başka bir değişle içsel liderlik yolculuğuna çıkmasıdır.

Liderlik yaşam boyu süren bir öğrenme yolculuğudur. Bu yolda kim olduğumuzu, etrafımızdaki dünyayı ve karşılaştığımız herkesi keşfetmek durumundayız. Bu yolculuğun en önemli özelliği hayatımız için bir amaç oluşturmaktır aslında. Bunu keşfetmek için her türlü öğrenme olanağına ve yolumuzu çizmemize yardımcı olacak her türlü zorluğa açık olmak ve yaşadığımız hayatı deneyim kazanma, düşünme, öğrenme ve eyleme dönüştürme fırsatı olarak görmemiz gerekiyor. Diğer bir değişle liderlik ömür boyu öğrenme yolculuğa çıkmak ve ve bu yolculukta ilerleyebilmek için düşünmeye zaman ayırmak ve öğrendiklerimizi uygulayacak zamanı bulabilecek fırsatları yakalamak demek.

İş dünyasına ve hayata iki şekilde bakabiliriz. Bu iki bakış açısından birini seçmek bir şekilde kaderimizi belirlemek anlamına da geliyor. Ya tüm iş hayatımız boyunca hatta hayatımız boyunca kendimizi koruma halkaları içine alır, sadece işimizi yapar ve aşırı güvenlikli bir alan içinde yaşarız. Ya da iş hayatını macera ve sürekli bir öğrenme alanı olarak görür, karşılaştığımız her sorunu bizi bu yolculukta aşılması gereken bir engel adım olarak kabul eder ve yolculuğa devam ederiz.

İki yolda bizim seçimimiz ve ikisi de bizim hayat bekletimize bağlı. İş hayatında yaşanan en büyük problemlerden biri seçimlerimizden asla mutlu olamamamızdan kaynaklanıyor. Birinci yolu seçtiğimizde önümüzün tıkalı olduğunu düşünüp kendi kendimizi ve çevremizdeki herkesi mutsuz ediyoruz. İkinci yolu seçtiğimizde ise zaman zaman motivasyonumuzu kaybediyor ve bu yolu neden seçtiğimizi unutuyoruz. Bazen de aynı yüzüklerin efendisindeki Aragon gibi yola çıkıyor ama hedefimizin ne olduğunu kendimize tanımlamadığımız için yolda kayboluyor ve birilerinin bizi kendi yolumuza sokmasını istiyoruz.

Ben kahramanın sonsuz yolcuğunu kendini bilme yolcuğu olarak görüyor ve “On becomming a leader” kitabında “Warren Bennis”in dediklerini kendime rehber olarak alıyorum. “Kendini bilmek kim olduğunu ve kim olmak istediğini, başkalarının kim olduğunuzla ilgili düşüncelerinden ve kim olmanızı istediğinden ayırmak demektir.”

Hepinize kendi yolcuğunuzda iyi şanslar ve iyi haftalar.

Ayşegül Güngör